Iwona Miliszewska-Nosko ( ur. 1973) w latach 1995 -2000 studiowała na Wydziale Rzeźby Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie. Dyplom z wyróżnieniem w pracowni prof. Józefa Sękowskiego w 2000 roku. Wcześniej ukończyła Państwowe  Liceum Sztuk Plastycznych w Krośnie. W latach 1995-2000 Jest także absolwentką Podyplomowego Studium Scenografii Teatralnej i Telewizyjnej (dyplom pod kierunkiem prof. Krystyny Zachwatowicz-Wajdy w 2002r.).

Między wiatrem a ciszą wciąż ta sama niepewność. Jak daleko, jak wysoko, skrzydła o których marzysz zdołają wznieść cię nad świat, który tak trudno pamiętać. Między lotem a spoczynkiem wciąż ta sama obawa – jak nie stopić cennych skrzydeł odłamkami codzienności. Jak ocalić ten upór by pokonać grawitację – wspiąć się na wieżę, oderwać się lub tylko podskoczyć – poszybować w przymierzu z wiatrem.

Jak ocalić tę pamięć drobnych rączek budujących latawce, w beztroskiej zabawie szykujących się do lotu na ich pokładzie. Czy pamiętasz powrót z tajnej szkoły latania? Dziury w spodniach, potłuczone kolana…
I przyznaj, że wciąż nie wierzysz w zapewnienia tych, którymi teraz jesteśmy – że człowiek przecież nie lata.

– Iwona Miliszewska-Nosko

Głównym motywem w twórczości Iwony Miliszkiewicz-Nosko jest świat dziecka. Artystka w swoich rzeźbach przekracza próg realizmu. Ubiera ustawione na granitowych postumentach małe dziewczynki  w zjawiskowe, rozciągnięte jak żagle suknie. Dodaje znaczące atrybuty.  Na twarzach oddaje emocje i odczucia:  smutek, melancholię, zamyślenie. Tworzy odrębny mikrokosmos dziecięcych światów- tajemniczy i nieprzenikniony, przywodzący na myśl zarówno prozę Eliasa Canettiego,  chłopięce eksploracje doliny Issy u Miłosza i barwne, enigmatyczne korowody u Wojciecha Wojtkiewicza.

To świat nienawykły do dorosłych, fascynujący i odrębny.

tekst: Justyna Napiórkowska

Prace Iwony Miliszewskiej-Nosko można zakupić w Galeriach Sztuki Katarzyny Napiorkowskiej w Warszawie oraz w Brukseli, a także na stronie www.tylkosztuka.pl